حروف مقطعه
یاالله یا احد یا اول یااخر یالطیف یا مالک یوم الدین یا مالک الملک یا محیی یاممیت یا صمد یا رب الارباب یا رحمن یارحیم یاکریم یاهادی یا هو یا لا اله الا هو یا آهیا شراهیاً یا علی یاعظیم یا عزیز یاطاهر یاسمیع یاسبوح یا حی یاقیوم یانور السموات والارض ونور الانوار کلها ومنورُالانوار اسالک الهدایت والتقی والعفاف واسالک الیقین والعافیه واسالک رزقاً داراً وعیشاً قاراً و عملاً ساراًو لِحاقاً بعبادِک الصالحینُ واسالک ان تصلی علی سید نا محمد نبیک و رسولک وعلی سیدنا ابراهیم خلیلِِک وان تسلم علیهما و الیهِما وعلی جمیعِ الانبیا ءِ والمرسلین والصدیقینُ والشهداءِ والصالحین وان تعطینی سؤلی من خیرالدنیاوالاخِرُه و اُن تصلح لی شانی فی الدنیا والاخرة حتی القاکَ وانت عنی راض و اصلح شان جمیعِ المسلمین و المؤمنین و الحمدلله رب العالمین
وکلمات حروف مقطعه این است: الم المص الر کهیعص طه طسم طس المر یس ص حم حمعسق ق ن ( وحروف نورانی این است ال م ص ر ک ه ی ع ط س ح ق ن وحروف مظلم سایر حروف تهجی است .)
بعضی از مشایخ بوده اند که دایم این حروف را باخود نگاه می داشتنه اند کسی سبب آن پرسید گفت برکات بسیار از این حروف بر من ظاهر شده از جمله آن که خدای تعالی به برکت این حروف مرا از مشقات نگاه می دارد وروزی به آسانی به من می رساند وچون حاجتی پش من می آیدطلب آن حاجت از خدای تعالی می کنم با این حروف حاجنم روا کند وباز می دارد از من شر دشمن ودزد ومار وکژدم و حشرات وسباع وچون در سفر این حروف تکلم می کنم بسلامت وایمنی به خانه ی خود می رسم
واز اکابر صحابه منقول است که این چهارده حروف نورانی راصنادیق و اقمشه وامتعه ودر ها ودیوار ها وسراها وباغ ها وبوستان ها نویسند تاخدا ی تعالی آنهارا از درد آفات نگاه دارد
واز بعضی از مشایخ منقول است که چون بر کشتی نشینی به این چهارده حرف نورانی تلفظ کن کسی از فایده ی آن پرسید گفت هر گز این حروف در موضعی نوشته یا خوانده نمی شود خواه در بیابان یا غیر ان الا آنکه محفوظ باشد و خواننده ودارنده ی آن ومکانی که بر آن نوشته باشند آن مکان ومال وجان اواز بلیات مصون ماند واز تلف شدن و غرق شدن ایمن باشد.
وکلمات این است: الم المص الرکهیعص طه طسم طس المرا یس ص حم حمسق ق ن
حروف کلام عرب بیست وهشت حرف است ونصفی حروف نورانیست ونصفی از ان حروف ظلمانی است وحروف نورانی این است ال م ص ر ک ه ی ع ط س ح ق ن وحروف مظلم سایر حروف تهجی است .این معنی در نزد اصحاب حروف وعدد وجفر .رمل واضح است وحروف اوایل سوره هم از این حرو ف است وبعضی از اهل اشارات گفته اند که سال تنجیم که مدار حوادث بر سیر کواکب در ان منزل ازمنازل بیست وهشت است چنانچه اهل تنجیم ضبط کرده اند و همیشه چهار ده از آن ظاهر است و چهارده مخفی همچنین حروف قرانی بیست و هشت است چهارده از آن مخفی است که حروف اوایل سوره است وچهارده ظاهر که آن در حروف باقی قرآن است .
مفهوم أهیا شراهیا در قرآن[
برخی مفسران در تفسیر آیه «قَالَ الَّذِی عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْکِتَابِ أَنَا ءَاتِیکَ بِهِ قَبْلَ أَن یَرْتَدَّ إِلَیْکَ طَرْفُک»؛ «کسی که دانشی از کتاب (آسمانی) داشت گفت: «پیش از آنکه چشم بر هم زنی، آن را نزد تو خواهم آورد»، میگویند: «آصف بن برخیا به سبب اسم اعظم الاهی که «یا حی یا قیوم» بوده و به زبان عبرانی «أهیا شراهیا» میشود، توانست در یک چشم بر هم زدن تخت بلقیس را نزد حضرت سلیمان ـ علیهالسلام ـ بیاورد».
مفهوم أهیا شراهیا در دعاها[
از سوی دیگر، عبارتِ «أهیا شراهیا» در برخی از دعاها، نیز وارد شده است که برخی مترجمان، آن را «ازلی و دائمی» معنا کردهاند.
دلیل تفاوت دو معنای أهیا شراهیا
ممکن است بتوان با اندکی تأمل و تکلف، ازلی و دائمی را به معنای «حی و قیوم» برگرداند؛ ولی در حرز امام باقر علیهالسلام، پیش از این عبارت، لفظ یا حی یا قیوم آمده است بنابراین با توجه به ماقبل آن، که لفظ یا حی یا قیوم ذکر شده، شاید بتوان نتیجه گرفت معنای این کلمه با معنای یا حی یا قیوم متفاوت است و معنایش همان «ازلی و دائمی» باشد. البته محتمل است که امام، یک معنا را با دو زبان بیان کرده باشد.
در هر صورت این کلمه از اسمای خداوند متعال به زبان عبری است. چه به معنای «یا حی یا قیوم» باشد یا به معنای «ازلی و دائمی» باشد.
حضرت موسى بن جعفر علیهما السلام فـرمـود: هـر كه بیك آیه قرآن اكتفا كند (و آنرا براى نگهدارى از خود بس داند) از شرق تا غرب همان آیه او را بس باشد (اگر با ایمان و عقیده باشد)